Het legerkamp der Heiligen.

Le Camp des Saints, eindelijk vertaald

Rolbox-Legerkamp.indd

Voor 1.000 euro kocht Uitgeverij Egmont bij de bekwame Franse uitgeverij Robert Laffont de vertaalrechten van “Le Camp des Saints” van Jean Raspail. Geen enkele andere Vlaamse of Nederlandse uitgever wilde zich daar in de voorbije tweeënveertig jaar aan wagen.

“Le Camp des Saints” is knap, maar voor de tenoren van “la pensée unique” onwelvoeglijk tot racistisch. De spraakmakende roman van 1973 vertelt gedetailleerd wat er, haast een halve eeuw later, gebeurt op de Middellandse Zee; een armada van gelukzoekers, of mensen die zich zo voordoen, die landt op de zuidkust van het rijke Europa. Het profetische “Le Camps des Saints” is in acht talen wereldwijd verkocht. Een Nederlandse vertaling ontbrak, wat voor 40-plussers geen probleem is, die lezen het origineel, maar voor de jongere generaties is de taal een dam. Jean Raspail is een hartstochtelijke advocaat van verloren zaken en verdwenen volkeren, en wordt op 5 juli aanstaande 90 jaar.

Raspail in Vlaanderen

Roger Nols, de anti-Vlaamse burgemeester van Schaarbeek, inspireerde Jef Elbers om het boek te kopen en regelmatig te herlezen. Nols zag stilaan in dat hij zich met zijn apartheidsloketten voor de Vlamingen tegen de foute tegenstander keerde. Elbers vertaalde voor Uitgeverij Egmont het schandaalboek als “Het Legerkamp der Heiligen”. In het Bijbelboek Apocalyps, zang XX, luidt het: “De duizend jaren zijn voleindigd. De volkeren die aan de vier hoeken der aarde wonen, talrijk als het zand der zee, staan op. En zij zullen optrekken over heel de aarde en het legerkamp der Heiligen en de geliefde Stad overrompelen.”

In Raspails boek vertrekken plots 1 miljoen Indiërs in honderd boten, aangevoerd door een monstertje, over de zeeën naar het paradijs in Europa. Raspail portretteert de discussies onder de Europese politici over de nakende landing, de meegaandheid van de beroepssinterklazen, de kritiekloosheid van de media, de slappe knieën van de kerken, de schijnheiligheid van de staatslui.

Van angst en sluwheid

Bladzijde na bladzijde herkent men de mengeling van angst, sentimentele mensenliefde, en de sluwheid van een vijfde colonne van allochtonen die kromme wegen bedenkt om de gelukzoekers in Europa binnen te halen. De haat voor het gastland zit bij veel “geïntegreerden” diep en zij verwelkomen de talrijke nieuwelingen uit wraak. Raspail in het boek: “Waar vroeger de blanke enkel door zijn aanwezigheid de vijand op de vlucht joeg, is hij nu een prooi voor een horde van ontketenden.”

“Le Camp des Saints” kende meteen een enthousiast onthaal ter rechterzijde en werd afgekeurd ter linkerzijde. De beschuldiging van racisme volgde, een proces mislukte, want Raspail is een enthousiaste, bekwame en kosmopolitische schrijver die men moeilijk vreemdelingenhaat of onkunde over de Derde Wereld kan aanwrijven. Hij behaalde ettelijk literaire bekroningen. In 2003 kreeg hij de grote literatuurprijs voor zijn ganse oeuvre van de Académie Francaise; hoger geraak je niet in Frankrijk.

Robert Laffont gaf “Le Camp des Saints”, viermaal uit. De laatste editie dateert van 2011.

Terugblik

Onder de titel “Big Other”, kijkt Raspail in 2011 op zestien bladzijden terug naar het ontstaan en de ontvangst van “Le Camp des Saints”. In het kustplaatsje Boulouris, halverwege Juan-les-Pins en Saint-Tropez, verblijft Raspail in de villa Le Castelet; hij is dan 48 en heeft veel reisverhalen en reportages op zijn actief, en schrijft dagelijks met een panoramisch zicht op de Middellandse Zee. Op een morgen maakt hij zich de bedenking: “Et s’ils arrivaient”: “Het boek is nadien op enkele maanden uit mijn pen gevloeid, moeiteloos, het schreef zichzelf. In 2001 wordt een vrachtschip bewust op de rotsen op 50 meter van Le Castelet gestuurd, met 1.000 Koerdische inwijkelingen aan boord. Hallucinant, niet.”

Uitgever Robert Laffont was meteen enthousiast over “Le Camp des Saints” en sprak persoonlijk alle belangrijke Franse boekhandels aan. De eerste besprekingen waren weinig talrijk, niet geestdriftig tot afwijzend. “Le Monde” heeft nooit een beoordeling geschreven maar laat reeds tweeënveertig jaar horen dat de auteur “odieux et infréquentable” is. Jean Raspail monkelend: “Je considère cela comme un honneur.” Twee jezuïeten zijn in 1973 prompt enthousiast, in een bui van post-conciliaire openheid: pater Guissard in La Croix (een Frans katholiek kwaliteitsblad) en pater Pirard in “onze” La Libre Belgique. In 1975 volgt de doorbraak, door de Amerikaanse vertaling bij uitgever Charles Scribner, “The Camp of the Saints”. Ronald Reagan en Samuel Huntington laten hun instemming horen. Meerdere vertalingen volgen, onder meer in het Afrikaans in 1990, wat Raspail memoreert met “une certaine émotion”.

Antiracisme

Vandaag, na vier Franse antiracismewetten, zou “Le Camp des Saints” geen lokale uitgever meer vinden, zegt Raspail. De kwestie is tot en met schizofreen. Als trofeeën heeft Raspail de lovende tot sympathiserende reacties op de editie van 1985 bijgehouden, en die zijn onder meer van de Franse bovenlaag: François Mitterrand, Lionel Jospin, Robert Badinter, Jean-Pierre Chevènement, Max Gallo, Raymond Barre. Jean Raspail: “Al die mensen, zowel van rechts als van links – die deelnemen of -namen aan regeringen van mijn land -, spreken met een dubbele tong; de ene tong is openbaar en verkondigend, de andere tong persoonlijk en geheim, alsof zij een dubbel geweten hebben. Ik geef toe, deze mensen kunnen niet anders of zij worden burgerlijk dood gemaakt als zij hun échte mening zouden verkondigen.” De knevelaar van het geweten noemt Raspail “Big Other” (een variant op Big Brother van George Orwell): “Big Other ziet u, Big Other bewaakt u, Big Other heeft duizend stemmen en overal ogen en oren…” Big Other kiest overduidelijk het kamp van de Andere en keert zich tegen “le Français de souche”, de geboren en getogen Fransman.

Jean Raspail: “In 2010 verklaarde migratieminister Eric Besson, van Frans-Libanese oorsprong en geboren in Marrakech: “Frankrijk is noch een volk, noch een taal, noch een godsdienst, het is een conglomeraat van volkeren die samen willen leven. Il n’y a pas de Français de souche, il n’y a qu’une France de métissage.”

Dyab Abou Jahjah zou het niet beter kunnen verwoorden.

Het legerkamp der Heiligen

F.C.

Titel: Het legerkamp der Heiligen; in een vertaling van Jef Elbers
Auteur: Jean Raspail
Uitgeverij: Egmont
Jaar: 2015
Bladzijden: 296
Prijs: 15 euro.
ISBN: 978-90-78898-43-6

Te bestellen via Uitgeverij Egmont, http://www.uitgeverijegmont.be of tel. 0472/603.552 (tijdens werkdagen)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s