Klimaatsverandering, discussies uit de oude doos.

Het klimaat cq klimaatsverandering werd in de jaren tachtig van de vorige eeuw op de politieke agenda gezet door niemand minder dan Margaret Thatcher. Zij was daarmee de eerste klimaatalarmist! Niet uit eigen idealisme, maar op aandringen van haar adviseurs om haar politiek beter op de kaart te zetten en enkele goede vriendjes van haar adviseurs als klimaatonderzoekers dringend geld nodig hadden voor een nieuwe supercomputer. Zie (1).

Sindsdien is de klimaatsverandering een veelbesproken onderwerp en wellicht de duurste hype ooit.

http://www.naturalnews.com/055151_global_warming_science_hoax_climate_skepticism.html

Hier enkele commentaren.

Door Ronald Veldhuizen

Dat het internationale klimaatpanel IPCC niet handig bezig is, wist Salomon Kroonenberg al in 2007. In zijn boek De menselijke maat zet hij uiteen hoe ingewikkeld het klimaat wel niet is, en dat broeikasgassen zeker niet de hoofdrol spelen die het IPCC hen toekent. Kroonenberg, momenteel nog hoogleraar geologie aan de Technische Universiteit (TU) Delft, houdt op 19 maart aanstaande zijn afscheidsrede.

Salomon Kroonenberg is geen klimaatscepticus, geen klimaatdoemdenker, en hij zweeft ook niet besluiteloos in het midden. Eigenzinnig, dat is ‘ie wel. Het boek De menselijke maat, dat voor het eerst in 2006 verscheen en nu als herziene druk opnieuw in de schappen ligt, verhaalt over de onzinnigheid van het blindstaren op het broeikasgas CO2 als belangrijkste en meest zekere oorzaak voor klimaatverandering. Dat blindstaren is actueler dan ooit. De laatste maanden blijkt het klimaatpanel IPCC, dat altijd de nadruk op CO2 heeft gelegd, knullig te zijn omgegaan met voorspellingen van het broeikaseffect: het laatste rapport bevat fouten die de effecten van CO2 sterk overdrijven. Foutjes die CO2 minder verdacht maken zijn daarentegen onvindbaar.

CO2, oftewel koolstofdioxide, warmt volgens Kroonenberg inderdaad de aarde op. Maar het speelt niet de belangrijkste rol in klimaatverandering. Nee, het klimaat zit niet zo eendimensionaal in elkaar. In zijn boek schetst Kroonenberg hoeveel rijker de werkelijkheid wel niet is, en waarom het IPCC zich onterecht blind staart op koolstofdioxide.

http://www.nemokennislink.nl/publicaties/de-menselijke-maat

Count your blessings.

Als de ijskappen smelten, stijgt de zeespiegel. Maar het ergste hebben we al gehad, want sinds de laatste ijstijd is de zeespiegel honderdtwintig meter gestegen, en als de ijskappen van Antarctica en Groenland helemaal afsmelten, komt er niet meer dan ruim zestig meter bij. Aan het eind van deze eeuw zal de zeespiegel niet meer dan een meter gestegen zijn, wellicht zelfs maar een paar centimeter, zegt het IPCC, de zelfbenoemde klimaatvoorspeller van deze tijd. Dat valt dus nogal mee. Vroeger was dat wel anders. Hele dorpen zijn weggevaagd toen de Noordzee weer volliep na de laatste ijstijd. In het begin ging dat met een snelheid van minstens tweeënhalve meter per eeuw. Maar hoe snel veranderde de zeespiegel in de ijstijd zelf, toen onze voorvaderen op mammoeten joegen op de bodem van de droge Noordzee?
Tot voor kort wisten we daar weinig van. Maar nu hebben Britse, Duitse en Israëlische onderzoekers een elegante manier gevonden om dat te bepalen, zo blijkt uit hun artikel in Nature. De Rode zee is van de oceanen afgescheiden door een ondiepe drempel op 137 meter diepte in de beroemde straat van Babel- Mandeb. Bij de lage zeespiegel van de ijstijd lag die drempel vlak onder het zeeoppervlak. Toen was de uitwisseling van water met de oceanen veel moeilijker dan nu, waardoor het water dat door verdamping verdween aan het zeeoppervlak veel minder snel ververst werd, en de Rode Zee dus zouter werd. Dat heeft ook zijn weerslag op de samenstelling van skeletjes van het plankton in de zee. In boringen op de bodem van de Rode Zee zijn talloze laagjes met zulke skeletjes terug gevonden. Aan de hand van hun samenstelling kun je van elk laagje precies aflezen hoe zout de Rode Zee toen was, en dus ook hoe hoog de zeespiegel in de oceanen was.
De zeespiegelcurve van de ijstijd volgt heel mooi de klimaatveranderingen die we kennen uit de boringen in de ijskappen van Antarctica en Groenland. Prachtig. En de gegevens uit de Rode Zee laten zien dat de zeespiegel ook binnen de ijstijd nog vijfendertig meter op en neer kon gaan. Met een snelheid van twee meter per eeuw. We leven in een periode van uitzonderlijke klimatologische stabiliteit vergeleken met die van onze voorvaderen in de steentijd.
Geniet er maar van, want de volgende ijstijd laat niet lang op zich wachten.

Salomom Kroonenberg, TU-Delft, Intermediair.

Voor de liefhebbers: Het kostbare rapport van het IPCC

http://www.grida.no/clamite/ipcc_tar/wg1/index.htm

De door de mens veroorzaakte klimaatsverandering wordt breed uitgemeten door de media en politici als Al Gore en Bill Clinton en natuurlijk het door zichzelf benoemde Intergovernmental Panel of Climate Change, het IPCC.

In de afgelopen vijf miljoen jaar hebben we al twintig keer een ijstijd gehad met daartussen warmere periodes. De zeespiegel heeft al acht meter hoger gestaan dan nu , maar ook al 120 meter lager, fluctuaties met een snelheid van twee meter per eeuw.
Men is er stellig van overtuigd dat de huidige opwarming door de mens wordt veroorzaakt maar vergeet dat er eerder grote overstromingen zijn geweest. Maar toen waren er geen CO2 veroorzaken auto,s en industrieën, of intensieve veehouderij met methaan uitstoot.

Vanaf mijn eerste vliegreis heb ik mij eigenlijk alleen maar verbaast over de enorme brandstofconsumptie van de grote aantallen vliegtuigen en natuurlijk de nog veel grotere aantallen voertuigen.
De daarbij uitgestoten hete uitlaatgassen is het 16 voudige van de brandstofconsumptie in tonnen. ( 1 ton brandstof heeft voor een optimale verbranding zo’n 15 ton atmosferische lucht nodig).
Daarop kwam ik op de volgende vraag.
Hoeveel warmte produceert de mens?

De totale stralingswarmte van de zon is 3.85x 10\26 J/s ( Encarta)
Hiervan bereikt slechts 1/2000.000.000 deel de atmosfeer.
Blijft over 1.925 X 10\15 Joule per seconde.
De atmosfeer zelf filtert door bewolking, Ozon e.d. nog weer zo’n 40 % zodat uiteindelijk 60 % hiervan de aarde bereikt voor opwarming.
Dit is 1.155 x 10\15 J/s
Per jaar omgerekend 60x60x24x365= 31.536.000 x 1.155 =36.424.080x 10\15 J. = 36,5 x 10\21 J

Het jaarlijkse (2005) verbruik van fossiele brandstoffen (aardgas, olie en steenkool) is 10000 Megaton olie-equivalent.
Dit is omgerekend in energie 416/ EXA Joule (416 x 10\18 Joule).
Exclusief de warmte productie direct en indirect door kernenergie, waterkracht en verbranding van biomassa en bosbranden e.d.) Door deze vormen van energie mee te tellen komt er nog 25% bij en komt het totale energie verbruik op 12.500 Megaton olie-equivalent. (520×10\18 J) of 52 x10\19 J
Ervan uitgegaan dat gemiddeld 25% wordt omgezet in arbeid, de rest wordt omgezet in warmte.
Blijft over, 39 x10\19 Joule of

Warmte productie door fossiele brandstoffen e.d.= 39 x10\19 J
Warmte productie door zonne-energie =3650x 10\19 J
Warmte productie door menselijk energieverbruik, ruim 1 %, van de warmte geproduceerd door zonne-energie.

Eén procent méér of minder zonnewarmte is het verschil tussen een ijstijd en het normale huidige klimaat. (Bron: De laatste uren van het oude zonlicht. Thom Hartmann.)

Zeespiegel II

Onlangs schreef De Unie van Waterschappen een open brief aan de regering om aandacht te vragen voor de noodzaak van dijkverhoging en waterberging in verband met de vermeende stijging van de zeespiegel. Enige twijfel over dit rampscenario nodigde uit voor enig speur en rekenwerk. De totale oppervlakte van de aarde is zo,n 510 miljoen vierkante kilometer.
Tweederde van het aardoppervlak bestaat uit water dus 510/3×2= 340 miljoen vierkante kilometer water op deze aardbol, wat hetzelfde is als 340.000 miljard vierkante meter.
Om deze watermassa tien centimeter te laten stijgen is er dus 340.000/10 is 34000 miljard kubieke meter water extra nodig, in ijs omgerekend iets meer in verband met volume krimp van smeltend ijs. Europa heeft een oppervlakte van 10.400.000 km2 Ofte wel 10.400.000.000.000 m2 34000 miljard m3 (34.000.000.000.000 m3) verdeeld over de oppervlakte van Europa komt neer op ca de oppervlakte van heel Europa met een ijsdikte van 3 meter.
Om het zeeniveau een meter te laten stijgen is dus dezelfde oppervlakte aan ijs met een dikte van dertig meter nodig. Of hetzelfde als 340000 kubieke kilometer ijs. Antarctica heeft weliswaar een ijs massa van ongeveer 2 miljoen kubieke kilometer, genoeg om de zeespiegel zo,n 6.4 meter te doen stijgen, als het volledig zou smelten. Echter daar is het zo koud ( -29 tot -90 o C)dat een temperatuur stijging van enkele graden Celsius niet zoveel invloed zal hebben

Zeespiegel.

In het rapport “Klimaat Verandering, van het IPCC, wordt na studies, diverse scenario en rekenmodellen een overzicht van mogelijke variaties van de zeespiegel tot 2100 gegeven. (www.grida.no/climate/ipcc tar wg1/index.htm, Hoofdstuk 11.3). Daarin komt men opvallend vaak de term ”onzekere factoren” tegen. Deze onzekerheden nemen sterk toe naarmate men verder vooruit kijkt en de voorspellingen dramatischer worden. Men verwacht een temperatuurstijging van de atmosfeer van 1 tot 5,8 0C, mede als gevolg van verdubbeling van het CO2 gehalte van 0,03 naar 0,06 %??? Samengevat varieert de verwachte niveau veranderingen, -7 tot 77 cm. tot het jaar 2100. Gelet op de toenemende onzekerheden lijkt er zelfs iets meer kans is op een kleine daling van de zeespiegel. In hetzelfde rapport is geen rekening gehouden met maatregelen die de CO2 uitstoot beperken, laat staan met het feit dat het einde van het olietijdperk een keer in zicht komt. De grote olieconcerns denken nog een kleine 100 jaar te kunnen voldoen aan de groeiende vraag naar olie, en geven daarvoor wereldwijd ruim 100 miljard dollar per jaar uit aan research. Op o.a. http://www.google.com ( wereldoliereserve) zijn interessante site, s te vinden van instanties die daarover aanmerkelijk minder optimistisch zijn. De bewezen reserves wereldwijd zijn amper voldoende tot het jaar 2050.Er is dus alle reden om haast te maken met alternatieve energie.
Voor onderzoek naar kernfusie, de mogelijke energie van de toekomst, is wereldwijd, tot nu toe nog geen 5 miljard Euro uitgegeven.
Voor een nieuw gezamenlijk ( EU, Japan voormalig SU en de VS) onderzoekscentrum voor kernfusie, de ITER (Internationale Thermonucleaire Experimentele Reactor), die 4,5 miljard euro kost, is vanwege recessie geen geld. Als de CO2 uitstoot werkelijk zo’n probleem wordt word het tijd dat de rijke olieconcerns op hun verantwoordelijkheid worden aangesproken. Die 15 miljard Euro ( of een veelvoud daarvan) die de Waterschappen willen uitgeven aan symptoom bestrijding (dijkverhoging en waterberging) lijken mij daarom voorlopig beter besteed aan versnelde ontwikkeling en toepassing van duurzame energie.

Hierbij nog een antwoord op de brief van Jan van Leeuwen in Oogst van 28 maart.
Volgens uw berekening bij een uitzettingscoëfficiënt van 0,21 per 1 graad Celsius moet bij een opwarming van al het zeewater van 1 graad Celsius de zeespiegel 10 meter gaan stijgen. Volgens uw theorie moet u de uitkomst nog met 3 vermenigvuldigen ( uitzetting naar alle kanten) en komt de stijging dus op 30 meter.
Uw berekening van 0,21 maal 4762 is hetzelfde als de uitkomst bij een volume toename van 0,21 %.
Met diezelfde rekenmethode moet, indien men leidingwater van 10 oC opwarmt tot 100 graden Celsius er een volume toename van 90 maal 0,21= 18,9 % optreden. En dit, meneer van Leeuwen, kan iedere oplettende huisvrouw u vertellen dat dit niet klopt. Ook uw cv installatie en het koelsysteem van uw auto zijn op dergelijk volume veranderingen niet berekend. In de praktijk is die volume toename niet meer dan 3.6 %, ervan uit gegaan dat de toename over het hele traject gelijk is, komt dit neer op een volume toename van 0,04 % per 1 graad Celsius, een vijfde (0,21) van uw berekening. Daarmee komt de werkelijke stijging van de zee dus op 2 meter bij 1 graad stijging. Gelukkig, maar helaas voor Jan, is deze waarde van 0,21 een constante in een formule van het kubieke coëfficiënt waarmee men de uitzetting kan berekenen. Dit uitzettingscoëfficiënt geldt bij een atmosferische druk van 1 bar maar wat gebeurt er als deze druk meer is dan 1 bar. 10 meter onder de zeeoppervlakte is de druk al het dubbele, en neemt met iedere tien meter met 1 bar toe. Halverwege de gemiddelde diepte van 4700 meter heerst een druk van 235 bar. Nog afgezien of het mogelijk is dat alle zeewater opwarmt, de temperatuur wordt namelijk door o.a. de druk, smeltwater, stroming en verdamping in een zeker evenwicht gehouden. Door verdamping wordt enorm veel warmte onttrokken aan het zeewater. Maar laten we aannemen dat het mogelijk is dat de bovenste 100 meter van de zee gemiddeld geleidelijk 3 graden warmer wordt ( de verwacht opwarming van de atmosfeer tot 2050). Dat wordt dan (3x 0,04%)= 0,12 x 31500.000 miljard m3 = 37800 miljard m3/ 315000 miljard is 12 centimeter stijging van de zeespiegel. En dit zit aardig in de buurt van schattingen van sommige deskundigen, (30 centimeter) wat betreft de uitzetting door opwarming. Een ander citaat,[The published studies do not report estimates of steric sea level chances; we note that a warming of 1o C over the central 200 m of the Atlantic layer would result in a local rise of steric sea level of 10 mm to 20 mm.(www.grida.no /clamite/ipcc_tar wg1/index.htm) Hoofdstuk 11( Changes in sea level)
In dit rapport wordt geen rekening gehouden met uitstoot beperkende maatregelen, laat staan met het feit dat het einde van het olie tijdperk een keer inzicht komt. (www.knmi.nl/reactie/) Waarom niet? Dit is toch vreemd, jaren geleden waarschuwden de deskundigen al dat we in een sneltreinvaart de fossiele brandstoffen opstookten, en nu wordt in een lijvig rapport daar geen rekening mee gehouden. Misschien omdat dan het rapport fors aan actualiteit inboet?
Met steenkool kan men nog tot ver in de volgende eeuw vooruit. Met olie is het iets anders. In 1992 was de geschatte olie reserve 135200 miljard ton (Encarta 99), eind 2000
was dit opgelopen tot 142000 miljard ton. Met het huidige verbruik van 3500 miljoen ton per jaar kunnen we dus nog zo,n 40 jaar vooruit. Men heeft dus 8 jaar nodig gehad om reserves voor twee jaar aan te boren. Het verbruik loopt dus snel in op de reservetoename, en naar de meest recente schattingen van de oliereserves zullen de oliebronnen ergens in de tweede helft van deze eeuw opdrogen.(www.energie.nl , tab trends).

Zie ook
http://www.gasandoil.com/iro/news/speech/_wvdv_iro_handout.htm

In dat geval zal men noodgedwongen moeten overschakelen op duurzame energie en –of op de veel duurdere en milieu onvriendelijke oliewinning uit teerzand, en wie weet misschien kernfusie. Sinds kort lopen de eerste auto,s op waterstof waarbij waterdamp de enigste uitstoot is.
Hierdoor zal de uitstoot van CO2 fors verminderen en zal de oorzaak van het broeikaseffect voor een groot deel wegvallen. Bij het broeikaseffect leest men steeds alleen over de uitstoot van CO2 als oorzaak. Per jaar wordt ruw geschat zo,n 120 miljard ton hete uitlaatgassen en ander huishoudelijk en industrieel afvalwarmte de atmosfeer in geblazen. Waar blijft deze warmte, of is dit misschien rechtstreeks de oorzaak van de opwarming van de aarde? Zo nee, waarom niet? Zo ja, klopt de theorie dan wel? De CO2 uitstoot is maar 4 tot 5 % van de uitstoot van uitlaatgassen en nog een veel kleiner deel van de warmte productie. Hoe is het mogelijk dat meer dan 20 % van de opwarming van de atmosfeer wordt veroorzaakt door een bestanddeel (CO2) dat slechts 0,03 % uitmaakt van deze atmosfeer. Schattingen over de zeespiegelstijging zijn gebaseerd op vele onzekerheden en lopen uiteen van -0,07 tot 77 centimeter eind deze eeuw.
Kortom, inmiddels kunnen we vaststellen dat we het eens zijn, dat de geleerden het niet eens zijn.
Het Waterschap kiest veiligheidshalve voor die visie die haar past, het grootste risico ligt immers geheel bij de belastingplichtige. En dan heb ik het niet over het grootste risico om miljonair te worden. Maar over het risico dat men vele generaties lang, veel te veel aan waterschapslasten betaalt.
Is dit, heel misschien…..nog enige discussie waard?

(1). http://www.dagelijksestandaard.nl/2013/04/thatcher-en-klimaat/

De zwartste dag van “Science”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s