Mohammed, profeet en staatshoofd

Vraag een willekeurige nette moslim naar wat hij vind van de profeet. Ga er maar vanuit dat men hem zal omschrijven als de meest edelmoedige, meest nobel en wijs man. Dat is zijn mening, omdat hem dat zo geleerd is.  In elke discussie of debat heb je te maken met meningen en feiten. Die lopen vaak naadloos door elkaar, maar tussen meningen en feiten moeten we, om een objectief oordeel te kunnen vormen, allereerst onderscheid kunnen maken. Niet elke mening is gestaafd op feiten, meningen zijn maar al te vaak gebaseerd op vooroordelen, veronderstellingen of een gevolg van een gewenst vooropgezet beeldvorming of eindresultaat. Feiten kunnen bij die beeldvorming een storende factor zijn. Wie echter  op zoek is naar de waarheid moet zijn mening toetsen aan de feiten en moet beschikken over feitenkennis, de wordingsgeschiedenis en de grondslag van de islam. Het beeld van de meeste moslims over de profeet is een voorbeeld van een gemanipuleerde beeldvorming. Ik wens alle vreedzame moslims veel wijsheid en sterkte bij de zoektocht naar de waarheid.

 

Hier een klein stukje uit het leven van Mohammed:

Mohammed als profeet.

“Mohammeds prediking vormde een bron van irritatie bij de inwoners van Mekka, die hem daarbij afwezen ook omdat hij solidariteit eiste met de armen. Ook zijn eigen machtige Koeraisjstam kwam in verzet tegen hem waarop Mohammed zich nog meer geïsoleerd voelde en zelfs besloot zijn volgelingen een tijdje naar Ethiopië ( een christelijk koninkrijk) te sturen, waar hij zeer vriendelijk werd ontvangen.

Door het groeiende verzet van de bewoners van Mekka veranderde Mohammed zijn strategie. Hij sloot een overeenkomst met met Yathrib (Medina) de op één na belangrijkste stad van Arabië. Hij sloot overeenkomsten met alle (machtige) lokale joodse stammen en begon het burgerlijke en religieuze leven te organiseren.
Voor het levensonderhoud van hem en zijn volgelingen, die hun land en werk hadden achtergelaten, was men aangewezen op de mensen die hen gastvrij ontvingen. Ook probeerde hij daarom steun te vinden bij de joodse stammen, de rijkste in de stad door bv de gebeden te bidden in de richting van Jeruzalem en te vasten op Jom Kipoer de joodse vastendagen. Maar hij slaagde niet om de joden voor zich te winnen en hem als profeet te erkennen.

Mohammed als Roverhoofdman.

alibabaende40rovers-thumb-300x300

Daarop nam Mohammed voor het levensonderhoud van zijn volgelingen de toevlucht tot roof en plundertochten. Volgens de meest betrouwbare biografie van Ibn Hishäm (834 n Chr.), die zijn verslag baseerde op de verloren gegane Sïra van Ibn Ishäq (1) rond 750 na Chr. voerde Mohammed tijdens de tien jaren in Medina negentien roof en plundertochten uit die hem een rijke buit opleverden. en hem in staat stelden overeenkomsten te sluiten met stammen om uit zijn isolement te raken en zijn aanhang te vergroten wat hem weer in staat stelde om volgende stam aan te vallen en te onderwerpen. (Deze tactiek was de blauwdruk voor de expansie van de islam door Mohammed en zijn opvolgers). (2) Ook Mekka werd niet gespaard van zijn plundertochten. In 624 won hij de beroemde slag van Badr tegen de karavaan van Abü Sufyän en bij andere gelegenheden organiseerde hij overvallen op handelskonvooien die niet zonder gevaar waren uiteraard. Over de verdeling van de buit bestaan verschillende soera`s. Er wordt gesproken over het recht van Mohammed op één vijfde van de buit: “Zij zullen u ondervragen over de buitvoordelen. Zeg: de buitvoordelen behoren toe aan God en de boodschapper. Vreest dan God en verbeter uw onderlinge betrekkingen en gehoorzaamd God en Zijn boodschapper indien gij gelovig zijt”. Soera 8.1- De buitvoordelen: “”En weet dat het vijfde deel van wat gij buitmaakt toekomst aan God en de boodschapper en de aanverwant en de wezen en de behoeftigen en de zoons des wegs, indien gij gelovig zijn in God”. (ibid, 8,41).

Marco Polo (Venetië of Korčula, ca. 1254 – Venetië, 8 januari 1324) was een Venetiaanse handelaar en ontdekkingsreiziger.

“De Mahomedanen zijn verraderlijk en gewetenloos.Wat volgens hun leer is gestolen of geplunderd van andere gelovigen, is rechtmatig genomen, en deze diefstal is geen misdaad, terwijl degenen die de dood of letsel opliepen door de handen van bv de christenen, worden beschouwd als martelaren. Wanneer deze gebruiken niet waren verboden en tegengehouden door hun overheden, zouden ze vele wandaden begaan. Deze principes/gebruiken gelden voor alle Saracenen”.

Mohammed als staatshoofd. Afbeelding,  Mohammed ontvangt in een openbaring een gedeelte van de Koran tijdens een slag

300px-muhammad_14_cropped

Na zijn acceptatie als profeet benoemde hij zichzelf als legerleider en staatshoofd. Hief belastingen en voer omwille van de islam wrede expansieoorlogen. Hij beroofde handelskaravanen van zijn tegenstanders om hen economisch te treffen maar ook om zijn oorlogen te financieren. Mohammed liet overwonnen tegenstanders (al dan niet met tussenkomst van een plaatselijke rechter) onthoofden en nam vrouwen van gedode stamhoofden tot de zijne. Eén van de eerste massamoorden van Mohammed, een joodse stam die zich niet bekeren wou tot de islam, de mannen werden gevangen genomen en onthoofd, de vrouwen tot (sex) slavin gemaakt, ( 3 ).de mooie vrouw van de joodse stamleider werd nog dezelfde nacht door Mohammed tot bedgenoot gemaakt. Voor de komst van Mohammed woonden er in de stad Medina twee Arabische stammen, te weten Aws en Khazraj, en drie Joodse, te weten Banu Qurayza, Banu al-Nadir en Banu Qaynuqa.

Deze drie stammen werden uitgemoord.

Uit het verslag van de gerenommeerde islamitische historicus Muhammad ibn Jarir at-Tabari (838-923)  over de moord op 700 tot 900 gevangenen van de joodse stam Banu Qurayza in het jaar 627: “De profeet liet een grote kuil graven op de marktplaats van Medina en ging aan de rand zitten. Hij gaf het bevel om alle joden te kelen. Ook de jongens die tekenen van puberteit vertoonden.”

Attack Banu Qurayza because according to Muslim tradition he had been ordered to do so by the angel Gabriel.[46][47][48][49][50][51] One of Muhammad’s companions decided that “the men should be killed, the property divided, and the women and children taken as captives”. Muhammad approved of the ruling, calling it similar to God’s judgment,[49][50][52][53][54] after which all male members of the tribe who had reached puberty were beheaded[47][55]

Uit gerespecteerde islamitische bronnen zoals: Ibn Hisham & Ibn Ishaq, Sunan Abu Dawud Sahih Bukhari en Tabari is op te maken dan Mohammed zeker nog 43 (verbale) tegenstanders uit de weg heeft laten ruimen.

Citaat: “Nietsvermoedend bladerde ik door de Hadith en las over anekdotes uit het leven van de profeet, in de veronderstelling vooral veel religieuze en spirituele verhalen aan te treffen, maar ik vond ook een aantal andere passages, waar ik mijn wenkbrauwen bij fronste. Zo gaf de profeet op zeker moment, toen hij de zoveelste kritiek op zijn boodschap behoorlijk zat begon te worden, aan een paar van zijn metgezellen de opdracht om een bejaarde dichter die spotdichten schreef op zijn nieuwe leer, in zijn eigen huis te vermoorden. En zo is het ook geschied. Ik begreep later pas dat dergelijke anekdoten door moslims heel anders worden gelezen dan door de westerse mens. Voor moslims zijn ze deel van een heilsgeschiedenis en was het elimineren van tegenstanders (ook het plunderen van karavanen) gewoon een onderdeel van het noodzakelijke proces van het in de wereld brengen van het ware geloof.

Een van de slachtoffers was een dichteres, genaamd Asma bint Marwan. Ze had gezegd dat de mensen Mohammed niet moesten geloven of navolgen en dat op een scherpe, vileine manier.

Christenvervolging

Foto: een gekruisigde christen in Jemen.

Dus vroeg de Gezant van de Grote Erbarmer, Mohammed himself dus, zo in het algemeen in de kring van zijn metgezellen: “Wie verlost me van Asma bint Marwan?” Umayr meldde zich. Umayr ging naar de woning van Asma en doorstak haar zwangere buik terwijl ze haar jongste kind aan het zogen was. En weet je wat Mohammed over Asma tegen Umayr zei na afloop? “Twee bokken zullen om haar niet kopstoten.” Dat wil zeggen: ze was van dermate weinig belang, ze was zo min dat zelfs twee geile mannetjesdieren geen ruzie om die Asma gemaakt zouden hebben.

We zijn nog steeds in Medina, niet lang na de slag bij Badr in 624, en Mohammed terroriseert de stad. Mohammed had na de slag al vele Joden weten te doden en beroven, maar nu moest er nog een speciale Jood vermoord worden. Gewoon, omdat het kon. Hij had niks speciaals misdaan, zelfs Mohammed niet “beledigd”, maar hij was rijk, prominent en Jood en dus wilde Mohammed hem graag doden en van zijn bezittingen beroven.

Zes van de barmhartige metgezellen van de Erbarmprofeet van Allah-de-Erbarmer gingen zich ontfermen over Abu Rafi, want zo heette de koopman. In de nacht aangekomen bij zijn huis slachtten de barmhartige metgezellen van Mohammed Abu Rafi af terwijl hij in zijn bed lag te slapen. Maar toen de metgezellen terug waren bij opdrachtgever Mohammed (vrede zij met hem!) kregen ze onenigheid over wie aan Abu Rafi nu eigenlijk de doodssteek had gegeven. Ze kwamen er niet uit. En maar ruziën en kwebbelen!

Ze kwamen bij Mohammed terug. Mohammed zag dat gekwebbel eens even glimlachend aan en kwam toen, in zijn superieure wijsheid, met de oplossing. Hij vroeg de toffe metgezellen allen hun zwaarden te tonen en besloot dat de eigenaar van het zwaard waaraan nog voedselresten kleefden de fatale buiksteek moest hebben toegebracht. Altijd ethisch en toch praktisch, Mohammed”!

Hier de gedetailleerde omschrijving van één van de vele executies in opdracht van Mohammed.
Sahih Bukhari. 5:59:369 Narrated Jabir bin `Abdullah:

Allah’s Messenger (ﷺ) said, “Who is willing to kill Ka`b bin Al-Ashraf who has hurt Allah and His Apostle?” Thereupon Muhammad bin Maslama got up saying, “O Allah’s Messenger (ﷺ)! Would you like that I kill him?” The Prophet (ﷺ) said, “Yes,” Muhammad bin Maslama said, “Then allow me to say a (false) thing (i.e. to deceive Ka`b). “The Prophet (ﷺ) said, “You may say it.” Then Muhammad bin Maslama went to Ka`b and said, “That man (i.e. Muhammad demands Sadaqa (i.e. Zakat) from us, and he has troubled us, and I have come to borrow something from you.” On that, Ka`b said, “By Allah, you will get tired of him!” Muhammad bin Maslama said, “Now as we have followed him, we do not want to leave him unless and until we see how his end is going to be. Now we want you to lend us a camel load or two of food.” (Some difference between narrators about a camel load or two.) Ka`b said, “Yes, (I will lend you), but you should mortgage something to me.” Muhammad bin Mas-lama and his companion said, “What do you want?” Ka`b replied, “Mortgage your women to me.” They said, “How can we mortgage our women to you and you are the most handsome of the ‘Arabs?” Ka`b said, “Then mortgage your sons to me.” They said, “How can we mortgage our sons to you? Later they would be abused by the people’s saying that so-and-so has been mortgaged for a camel load of food. That would cause us great disgrace, but we will mortgage our arms to you.” Muhammad bin Maslama and his companion promised Ka`b that Muhammad would return to him. He came to Ka`b at night along with Ka`b’s foster brother, Abu Na’ila. Ka`b invited them to come into his fort, and then he went down to them. His wife asked him, “Where are you going at this time?” Ka`b replied, “None but Muhammad bin Maslama and my (foster) brother Abu Na’ila have come.” His wife said, “I hear a voice as if dropping blood is from him, Ka`b said. “They are none but my brother Muhammad bin Maslama and my foster brother Abu Naila. A generous man should respond to a call at night even if invited to be killed.” Muhammad bin Maslama went with two men. (Some narrators mention the men as ‘Abu bin Jabr. Al Harith bin Aus and `Abbad bin Bishr). So Muhammad bin Maslama went in together with two men, and sail to them, “When Ka`b comes, I will touch his hair and smell it, and when you see that I have got hold of his head, strip him. I will let you smell his head.” Ka`b bin Al-Ashraf came down to them wrapped in his clothes, and diffusing perfume. Muhammad bin Maslama said. ” have never smelt a better scent than this. Ka`b replied. “I have got the best ‘Arab women who know how to use the high class of perfume.” Muhammad bin Maslama requested Ka`b “Will you allow me to smell your head?” Ka`b said, “Yes.” Muhammad smelt it and made his companions smell it as well. Then he requested Ka`b again, “Will you let me (smell your head)?” Ka`b said, “Yes.” When Muhammad got a strong hold of him, he said (to his companions), “Get at him!” So they killed him and went to the Prophet (ﷺ) and informed him. (Abu Rafi`) was killed after Ka`b bin Al-Ashraf.”
More killings by Mohammed.
https://wikiislam.net/…/List_of_Killings_Ordered_or…

 

moslim_terreurleger

Mohammed als wetgever:

De dood van Mohammed. “In Medina leefde Mohammed een leven dat overvallen en oorlogen bevatte en de verzameling van oorlogsbuit. Zijn dood reflecteert dit soort leven”.

http://www.answering-islam.org/Dutch/arlandson/doodjezusdoodmohammed.htm

Bronnen: o.a. De islam en het westen. 111 vragen aan Samir Khalil Samir.

(1). Mohammad Ibn Ishaq Ibn Yasar, (Arabisch: محمد بن إسحاق), of Ibn Ishaak (704 (Medina) – 767–770 (Bagdad) was een moslim historicus en is bekend geworden doordat hij mondelinge overleveringen over Mohammed samenvoegde tot zijn eerste biografie, Sirat Rasul Allah (Het leven van Allahs Boodschapper).

(1). Muhammad ibn Jarir al-Tabari (839-923) was a Moslem historian and religious scholar whose annals are the most important source for the early history of Islam. He is also a renowned author of a monumental commentary on the Koran.

Al-Tabari was born in Amol in the province of Tabaristan south of the Caspian Sea. His family was probably of Persian origin. Gifted with a prodigious memory, he knew the Koran by heart at the age of 7. After receiving his early education in the religious sciences at Amol, he continued his studies in Rayy and Baghdad, which he reached about the year 855. Not later than 857 he visited Basra, Wasit, and Kufa to hear the famous scholars there. After his return to Baghdad he studied religious law according to the doctrine of al-Shafii, which he followed for some time before establishing his own doctrine.

(2). De verovering van El Andalus.

http://hoeiboei.blogspot.nl/2009/12/de-kracht-van-de-rede-2-oriana-fallaci.html

(3).

Hoewel de fascistische islamstichter Mohammed vond dat het bevrijden van slaven een goede daad is, heeft hij zeker nooit verboden om slaven te verwerven. In feite moedigt Mohammed door zijn eigen daden met verschillende openbaringen, slavenbezit aan.

Bijvoorbeeld soera 33:50: ” O profeet, Wij hebben voor u uw vrouwen wettig gemaakt aan uw rechterhand, die Allah u als buit uit de oorlog gegeven heeft.”

http://westerse-beschaving.org/de-arabische-en-islamitische-liefdesrelatie-met-slavernij/

“Allah zegt dat hij de verschillende Bijbelboeken heeft gegeven, maar dan blijkt dat zijn aanhalingen uit die Bijbelboeken op alle belangrijke punten niet kloppen. Allah zegt dat hij op de Sinaï het verbond sloot met Israël, maar hij kent de Tien Woorden (Tien Geboden) van dat verbond niet. Allah zou Jezus het Evangelie gegeven hebben, maar Allah kent het Evangelie niet…

http://westerse-beschaving.org/de-beste-schepper/

Advertenties

Een gedachte over “Mohammed, profeet en staatshoofd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s