Het “onschuldige” hoofddoekje.

Van kledingstuk naar politiek statement.

Deze week kwam een jonge vrouw opzienbarend in het nieuws. Zij wandelde in een topje en minirok door een oud stadje in Saoedi Arabië. Ze werd gearresteerd maar kort daarna weer vrijgelaten. Dit weekend verscheen een filmpje op Snapchat waarin de vrouw door de Saudische stad Ushaiger loopt, zonder hoofddoek, in een minirok en een naveltruitje. In Saudi-Arabië was er kritiek op de beelden omdat dergelijke kleding niet is toegestaan. De zedenpolitie opende een onderzoek en pakte de vrouw gisteren op.

Minirok In Saoedie Artabie

Steeds vaker welt ook in Nederland de discussie over het meest omstreden vrouwelijke kledingstukje, het islamitische hoofddoekje weer op. Daarbij gaat het er vaak hard aan toe.

Gematigde-islam-WS-Medium-890x395_c

Nog steeds wordt in de discussie het hoofddoekje vergeleken met de hoofdbedekking van andere religies en culturen, toch zijn de gebruiken of tradities uit beide culturen niet te vergelijken. In de westerse wereld was het hoofddoekje in een bepaalde tijd de mode, niet om de onderdanige positie van vrouwen te benadrukken.
Het islamitische hoofddoekje is niet zo onschuldig als het lijkt. Hoewel het hoofddoekje (boerka of nicab) nergens in islamitische geschriften dwingend staat voorgeschreven is hier het oude gewoonterecht van toepassing, waarop binnen de islam zo sterk de nadruk gelegd wordt.
In het decadente en moreel vervallen westen wordt iemand die een vrouw lastig valt of nog erger, een verkrachter, opgepakt en berecht, omdat in het ongelovige westen de gouden regel geldt: “Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen daden”. Binnen de islam, en met name bij zedendelicten, is dat anders, daar is de vrouw verantwoordelijk voor het kuise gedrag van de man. Typerend voor de islam is de verhouding tussen man en vrouw. Seksualiteit wordt helemaal gezien vanuit het standpunt van de man. ‘Moslima’s horen niet met hun lichaam te koop lopen. Vrouwen die schaars gekleed op straat lopen, vragen erom verkracht of aangerand te worden. Het is hun eigen schuld als ze daarvan het slachtoffer worden.’ Wordt een vrouw verkracht dan heeft ze aanleiding gegeven en of op zijn minst hem zijn gang laten gaan. Bij aangifte na verkrachting bij de politie moet de betreffende vrouw de zware vernedering ondergaan door vier mannelijke getuigen (van de verkrachting) mee te brengen. ( U begrijpt misschien dat deze getuigen niet altijd even integer zullen zijn, bovendien, de getuigenis van een vrouw is maar de helft waard van die van een man). Niet zelden wordt de vrouw dan bestraft met zweepslagen, of in het ergste geval zelfs gestenigd omdat ze overspel zou hebben gepleegd. (Tientallen gevallen per jaar). Vrouwen (moslima’s) met hoofddoekjes zijn, dankzij de “religie van de vrede”, de crème de la crème van het “zwakke geslacht”. Dankzij hun hoofddoekjes zijn zij  zogenaamd immuun voor hitsige Arabieren. (De realiteit is helaas anders). Het is een symbolisch “kuisheidsgordel” voor zichzelf. Wie dan geen hoofddoekje draagt, die vraagt er ook om toch? Is het niet triest dat de eerbaarheid en eigenwaarde van om en nabij 800 miljoen vrouwen afhangt van een lapje stof en niet van het respect van hun mannen? Dat 800 miljoen vrouwen zonder enige aanleiding hun onschuld moeten bewijzen, hun waardering afhangt van een stukje stof van een paar euro bij de Hema of de Action, of misschien zelfs wel van de H&M,  dat deze vrouwen hun waardigheid moet bewijzen of kopen om de verdenking af te wenden tenminste geen ”hoer” te zijn? Dat ook steeds meer westerse vrouwen aangekeken worden op hun moderne kleding en ongevraagd voor hoer worden uitgemaakt, bespuugd en na gesist, of aangerand zoals op Nieuwjaarsnacht In Keulen? De strenge kledingvoorschriften in sommige islamitische landen zijn slechts symptoombestrijding van oversekste cultuur, waardoor juist daar veel meer verkrachting voorkomen dan in de westerse cultuur.

Zie Womanstats.org. 

 

 

Nicab.

Maar dat is nog niet alles, vele miljoenen vrouwen ervaren deze plicht niet als een plicht maar als een recht en doen steeds vaker een beroep op  de westerse  tolerantie en  godsdienstvrijheid om een hoofddoekje te mogen dragen. In een discussie jaren geleden met een moderne liberale moslima gaf deze onomwonden toe dat de meeste islamitische vrouwen  het hoofddoekje alleen maar droegen om te provoceren. Om te laten zien, “Wij zijn hier, denk er aan de islam is onder jullie”. Het psychologische effect ervan  op de grote massa is dat we rekening moeten houden met meer islamitische gewoontes en tradities.  Het politieke statement van een imperialistische religie middels een lapje stof.

Alice Schwarzer (Duits feministe):

“De hoofddoek is de vlag van de islamitische kruistocht. Deze islamitische kruisvaarders zijn de fascisten van de 21e eeuw”.

In Duitsland is op een aantal scholen inmiddels het hoofddoekje verboden omdat het  een polariserende werking zou hebben onder Turkse moslims omdat ermee onderscheid werd gemaakt welke meisjes wel of geen goede moslima`s waren. Het hoofddoekje heeft immers nog een belangrijke functie, namelijk om aan te tonen dat moslims verheven mensen zijn.   Fouad el Bouch, aka Abou Hafs. “Onze identiteit is uniek, omdat hij gebaseerd is op een religie die uniek is. Willen wij dat unieke karakter behouden, dan moeten wij ons onderscheiden van degenen die niet moslim zijn. Dat zijn dus de kuffar. Daarvan moeten wij ons onderscheiden”.

Moslims verkrachten massaal westerse vrouwen.

https://zwetsmajoor.wordpress.com/2016/02/27/moslims-verkrachten-massaal-westerse-vrouwen-we-zwijgen/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s